Od czerwca 1979 do maja 1980 dowodził 11 samodzielnym zwiadowczym pułkiem lotniczym w Grupie Wojsk Radzieckich w Niemczech, a od maja 1980 do sierpnia 1980 był dowódcą lotnictwa 20 Gwardyjskiej Armii w Grupie Wojsk Radzieckich w Niemczech, w 1983 ukończył Wojskową Akademię Sztabu Generalnego i został dowódcą lotnictwa i zastępcą dowódcy Centralnej Grupy Wojsk w Milovicach. Od marca 1985 do sierpnia 1988 był szefem sztabu i I zastępcą dowódcy Wojskowych Sił Powietrznych Kijowskiego Okręgu Wojskowego. Na tym stanowisku od 26 kwietnia do 5 maja 1986 brał udział w akcji gaszenia pożaru i likwidacji skutków katastrofy w Czarnobylu, za co nagrodzono go tytułem Bohatera Związku Radzieckiego.

Od sierpnia 1988 do czerwca 1989 był dowódcą Wojskowych Sił Powietrznych Środkowoazjatyckiego Okręgu Wojskowego (ze sztabem w Ałma-Acie), od listopada 1989 do listopada 1993 dowodził siłami powietrznymi Moskiewskiego Okręgu Wojskowego, od listopada 1993 do marca 1997 pełnił funkcję dowódcy Lotnictwa Frontowego, a od listopada 1997 do czerwca 1998 zastępcy głównodowodzącego Sił Powietrznych ds. przysposobienia bojowego. W lutym i czerwcu 1995 brał udział w I wojnie czeczeńskiej. We wrześniu 1998 zakończył służbę wojskową.