Nanban → „południowi barbarzyńcy”, tak nazywano Europejczyków, a „południowi”, ponieważ ich statki przybywały od południa. Zetknięcie z Europą wywarło pewien wpływ na sztukę Japonii, co wiązało się z chrześcijańską propagandą wizualną. – określenie budynku kościoła chrześcijańskiego w XVI i XVII wieku w Japonii.
Nazwa ta przestała funkcjonować po 1614, kiedy podczas prześladowania chrześcijan zniszczono wszystkie kościoły. Obecnie kościół jako instytucja, wspólnota wiernych, nazywa się w języku japońskim kyōkai (教会), a budynek kościelny kyōkai-dō (教会堂)John B. Kirby, Jr, From Castle to Teahouse: Japanese Architecture of the Momoyama Period, Tuttle Publishing, 2015, s.265-266, . Mark Mullins (red.) Handbook of Christianity in Japan [w:] "Handbook of Oriental Studies. Section 5 'Japan'", BRILL, 2003, s.10-19, .
W okresie od 1549 do 1614, gdy tolerowano chrześcijaństwo w Japonii, powstało wiele (ok. 250) kościołów katolickich. Mało jednak o nich wiadomo, chociaż zachowały się ich nieliczne malarskie przedstawienia. Istnieją wzmianki o takich kościołach w Yamaguchi (1551), Bungo, Hirado, Arimie, Nagasaki (p.w. Wszystkich Świętych, Todos os Santos 1569), Osace, Kanazawie, Azuchi i Edo. W stolicy cesarskiej Kioto jezuici zbudowali pierwszy kościół p.w.