Ich wpływ na fragmentację rzek jest ograniczony, w Polsce znane są Jeziorka Duszatyńskie utworzone przez naturalne przetamowanie rzeki przez osuwisko.
Fragmentacja przez sztuczne (antropogeniczne) bariery Fragmentacja przez sztuczne bariery dotyczy wszystkich rzek niezależnie od ich rozmiaru, a więc bariery te zlokalizowane są nawet w dolnych biegach dużych rzek. Jest to podstawowa i zasadnicza różnica między nimi, a fragmentacją przez bariery naturalne. Sztuczne bariery istnieją zwykle przez kilkadziesiąt do ponad 100 lat – wystarczająco długo, żeby spowodować wymarcie poszczególnych populacji i gatunków. Fragmentacja rzek przez duże zapory dotyczy ponad 70% dorzeczy w Europie, a liczba wszystkich sztucznych barier w Europie szacowana jest na 1,2 mln. Jedynie 1/3 rzek o długości przekraczającej 1000 km jest jeszcze wolna od zapór. Skutkiem fragmentacji rzek przez antropogeniczne bariery jest spadek bioróżnorodności, katastrofalny spadek liczebności populacji ryb, zwłaszcza wędrownych i małży. Populacje ryb wędrownych zmalały o ponad 90% w Europie i ponad 70% globalnie w latach 1970-2020.