Ich liczba nie jest duża. Przepusty drogowe, stanowiące barierę dla ryb w zależności od stanu wody i nachylenia

Czasem za elementy powodujące fragmentację uznaje się też ujęcia wód. Sztucznymi barierami dla migracji są także zanieczyszczenia chemiczne i termiczne wody, hałas, promieniowanie elektromagnetyczne oraz gatunki inwazyjne, a także otwarte systemy chłodnicze elektrowni termicznych.

Możliwości rozwiązania problemu fragmentacji rzek alt=Zdjęcie z lotu ptaka, przedstawia rzekę Parnawę i rozbieraną zaporę|mały|Rozbiórka zapory w Sindi na rzece Parnawie (Estonia), sierpień 2019 Katastrofalny wpływ sztucznych barier na ryby został dostrzeżony już na początku XX wieku, wtedy też w USA doszło do pierwszych rozbiórek zapór. Przez cały XX wiek kolejne bariery były jednak budowane, a w krajach rozwijających się plany budowy kolejnych zapór są na porządku dziennym. Kwestia drożności dla organizmów i osadów jest różnie rozwiązywana. Przykładowo, pierwsza Tama Asuańska z przełomu XIX i XX w. umożliwiała transport osadów i podobną do naturalnej sezonowość przepływów, podczas gdy Wysoka Tama stała się poważną barierą.