Paul Klatt (ur. 6 grudnia 1896 w Kroppen, zm. 6 czerwca 1973 w Olching) – niemiecki generał dywizji (Generalleutnant) w II wojnie światowej i dowódca 3. Dywizji Górskiej
Życiorys Z wybuchem I wojny światowej wstąpił jako podchorąży do 2. Górnośląskiego Pułku Artylerii Polowej-Regiment Nr. 57. (niem. - 2. Oberschlesisches Feldartillerie-Regiment Nr. 57). Po ukończeniu kursu oficerskiego w Szkole Wojennej w Döberitz, Klatt został przydzielony w lutym 1915 do 4. Dolnośląskiego Pułku Piechoty-Regiment Nr. 51. W połowie marca przybył na front zachodni. Tam 18 kwietnia został chorążym, 18 maja został ciężko ranny. Podczas pobytu w szpitalu 1 września 1915 otrzymał awans na podporucznika, a po wyzdrowieniu 5 października został przydzielony początkowo do 1. batalionu zastępczego swojego pułku. Od grudnia powrócił na front i od końca grudnia 1915 do połowy stycznia 1916 ukończył kurs dowódców kompanii. 10 sierpnia 1916 został mianowany adiutantem batalionu i na tym stanowisku został wzięty do niewoli przez Brytyjczyków 9 kwietnia 1917, z której został zwolniony 26 października 1919. Podczas wojny otrzymał w obu klasach Żelazny Krzyż i Czarną Odznakę za RanyReichswehrministerium (Hrsg.): Rangliste des Deutschen Reichsheeres. E.S.