Wspólnie z Méhulem, Langlém, Gossekiem i Catelem opracowywał podręczniki, m.in. Principes élémentaires de la musique i Soflèges du conservatoire. W 1802 roku na skutek konfliktu z dyrektorem opuścił Konserwatorium.
W 1804 roku został powołany przez Napoleona, jako następca Giovanniego Paisiella, na stanowisko kapelmistrza w pałacu Tuileries. Utrzymał to stanowisko również po restauracji Burbonów. W 1813 roku został członkiem Académie des beaux-arts. Od 1818 roku prowadził klasę kompozycji w Konserwatorium Paryskim. Do jego uczniów należeli Hector Berlioz, Charles Gounod i Ambroise Thomas.
Otrzymał tytuły kawalera francuskich orderów Legii Honorowej w 1804 oraz św. Michała, a także heskiego wielkoksiążęcego Orderu Ludwika.
Twórczość Był autorem siedmiu oper: La Caverne (wyst. 1793), Tyrtée (1794, niewystawiona), Paul et Virginie (wyst. 1794), Télémaque (wyst. 1796), Artaxerse (1797, niewystawiona) Ossian ou Les Bardes (wyst. 1804), La Mort d’Adam (wyst. 1806) i Alexandre à Babylone (1815, niewystawiona), wspólnie z Persuisem napisał też operę Le Triomphe de Trajan (wyst. Paryż 1807). Ponadto skomponował m.in. intermedium L’Inauguration du temple de la Victoire (wyst.