Do pierwszego starcia kampanii kaukaskiej doszło 2 listopada 1914 roku w czasie ofensywy Bergmanna. Rosjanie odnieśli szereg zwycięstw na linii Kara Kilise (przemianowanego na Karaköse w listopadzie 1919 roku, obecnie Ağrı)–Bejazit (obecnie Doğubayazıt). Bejazit znajdował się na północy prowincji Wan, a ochotnicy ormiańscy udzielali pomocy jako siły nieregularne pułkom rosyjskim podczas zajmowania tych terenów.
W grudniu 1914 roku rosyjski car Mikołaj II Romanow odwiedził Front Kaukaski. W obecności głowy Kościoła ormiańskiego i Aleksandra Hatisjana, przewodniczącego Armeńskiego Biura Narodowego w Tyflisie, Mikołaj II stwierdził: „Ormianie ze wszystkich krajów spieszą, by wstąpić w szeregi chwalebnej armii rosyjskiej i swoją krwią służyć zwycięstwu armii rosyjskiej [...] Niech rosyjska flaga powiewa swobodnie nad Dardanele i Bosforem, niech wszystkie ludy chrześcijańskie pozostające pod tureckim jarzmem wywalczą swoją wolność. Niech tureccy Ormianie, który cierpieli za wiarę w Chrystusa, otrzymają zmartwychwstanie do nowego i wolnego życia”. W tym samym czasie osmański minister wojny Enwer Pasza chciał otoczyć siły rosyjskie między Sarıkamış a Ardahanem. Bitwa pod Sarıkamış (29 grudnia 1914 – 4 stycznia 1915) okazała się jednak katastrofalną porażką dla wojsk Paszy.