Köprülü Kâzım Özalpa, który został ministrem obrony narodowej i przewodniczącym Wielkiego Zgromadzenia Narodowego Turcji, był wówczas jedyną siłą dostępną na granicy perskiej. Wcześniej, 14 grudnia 1914 roku, Mobilna Dywizja Żandarmerii Wan przejęła zadanie zabezpieczenia drogi do Persji przez dolinę Qotur. Ta paramilitarna formacja była lekko uzbrojona i miała niewiele artylerii oraz karabinów maszynowych, przez co nadawała się bardziej do funkcji ochraniania bezpieczeństwa wewnętrznego niż do inwazji na sąsiedni kraj.
W latach 1914–1915 misjonarze amerykańscy i niemieccy przebywający na tym terenie donosili o masakrach ludności ormiańskiej. Te mordy nasiliły się tuż przed wybuchem powstania w Wanie. Według jednego ze źródeł, wszystkie 52 ormiańskie wioski w pobliżu Bejazitu i Eleşkirtu zostały najechane, splądrowane i zniszczone przez pułki kawalerii hamidiye.