Ponadto kierował tam Zakładem Położnictwa.

Aktywnie uczestniczył w krajowych i zagranicznych towarzystwach naukowych. Był członkiem m.in.: Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego, Europejskiego Towarzystwa Ginekologiczno-Położniczego (EAGO), Polskiego Towarzystwa Lepidopterologicznego, Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego oraz Opolskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Od chwili rozpoczęcia pracy zawodowej włączył się w działalność Towarzystwa Rozwoju Rodziny. Zainicjował w 1975 roku jako jedną z pierwszych w kraju Opolską Szkołę Rodzenia w Wojewódzkim Szpitalu Ginekologiczno-Położniczym im. S. Mossora w Opolu.

W 2001 roku został powołany przez Ministerstwo Zdrowia na stanowisko Koordynatora Programu „Optymalizacja Opieki Okołoporodowej” w Polsce w zakresie położnictwa i ginekologii w regionie opolskim. Dzięki jego osobistemu zaangażowaniu udało się obniżyć umieralność okołoporodową noworodków do około 5 promili, co pozwoliło Opolszczyźnie znaleźć się w czołówce województw w Polsce.