W tym celu dyrekcja EVO zwróciła się do Geharda Maurera z pisemną prośbą o przydział dwóch tysięcy robotników-więźniów. Inwestycja ta okazała się niebywale ważna dla gospodarki III Rzeszy. Odzwierciedlają to słowa zawarte w piśmie Geharda Maurera z 29 maja:
Jednakowo ważne dla przedsięwzięcia było wydobycie węgla, bez którego uruchomienie elektrowni byłoby niemożliwe. Najważniejszym celem była przede wszystkim rozbudowa śląskich zakładów energetycznych, mających dostarczać budowanym w pobliżu Wiednia zbrojeniowych zakładów metali lekkich.
15 czerwca do obozu przyjechał pierwszy transport więźniów z Auschwitz, liczący około 100 osób, do pracy w elektrowni cieplnej „Wilhelm”. Głównym powodem założenia obozu było uzyskanie licznej taniej siły roboczej (więźniów z obozów koncentracyjnych). Od 30 czerwca 1943 obóz funkcjonował pod oficjalną nazwą „Neu-Dachs”.
1944 Pod koniec stycznia miała miejsce selekcja 250 więźniów niezdolnych do pracy (największa) do odesłania do Auschwitz.