Ubrania więźniów Odzież więźniów stanowiły pasiaki, bielizna z płótna, czapki oraz buty „drewniaki”. Kiedy brakowało ubrań, więźniowie dostawali ubrania cywilne po zamordowanych w Auschwitz. Do oznaczenia służył wycinany z tyłu marynarki kwadrat i wklejany tam kawałek materiału pochodzącego z pasiaka. Służyło to utrudnieniu ucieczki więźnia. Ubrania często były podarte, a większość więźniów nie posiadała bielizny, skarpet lub rękawiczek. W takich ubraniach musieli pracować na mrozie podczas zimy. Więźniowie pracujący pod ziemią dostawali w przydziale gumowe lub skórzane buty oraz kombinezony na których namalowany był czerwoną farbą olejną 5-centymetrowy pas. Ubrania nie zabezpieczały przed obrażeniami, wilgocią i wodą. Skutkiem braku odpowiedniej odzieży był spadek wydajności pracy więźniów oraz poważny wzrost zachorowań.
„Muzułmani” Byli to więźniowie skrajnie wycieńczeni, którzy byli wywożeni do Auschwitz i tam od razu trafiali do komór gazowych.
Posiłki Posiłki były podobnie jak w Auschwitz mało treściwe, wydawane trzy razy dziennie. Pod koniec istnienia obozu, więźniowie którzy byli jeszcze zdolni do ciężkiej pracy, zaliczający się do kategorii „Schwerarbeiter” otrzymywali dodatkową miskę bezmięsnej zupy.