W dniu 1 września 1944 roku został dowódcą VIII Korpusu Armijnego 9 Armii Grupy Armii „Środek”, korpusem tym dowodził w czasie operacji styczniowej Armii Czerwonej, prowadząc ciężkie boje w rejonie Warszawy, a następnie w walkach odwrotowych docierając na Śląsk w lutym 1945 roku. W dniu 1 kwietnia 1945 roku został dowódcą XXIV Korpusu Pancernego, składającego się z resztek oddziałów LVII Korpusu Pancernego i XXXIX Korpusu Pancernego, które pozostały na Śląsku. Dowodzony przez niego korpus zajmował pozycje obronne na pograniczu Śląska i Czech. Na przełomie kwietnia i maja 1945 roku prowadził on ciężkie walki w rejonie Bohumina, a następnie wycofał się na południe i w dniu 8 maja 1945 roku skapitulował przed wojskami amerykańskimi. W niewoli przebywał do 20 czerwca 1947 roku.
Awanse podporucznik (Leutnant) (04.05.1912) porucznik (Oberleutnant) (13.03.1916) kapitan (Hauptmann) (01.12.1921) major (Major) (01.10.1932) podpułkownik (Oberstleutnant) (01.04.1936) pułkownik (Oberst) (01.06.1938) generał major (Generalmajor) (01.10.1941) generał porucznik (Generalleutnant) (01.02.1943) generał artylerii (General der Artillerie) (01.05.1944)