W latach 30. wykładano w szkole przedmioty ogólnokształcące oraz przedmioty zawodowe: historia prasy, technika i organizacja prasy, organizacja zawodu dziennikarskiego, samokształcenie dziennikarza, reklama w prasie, służba ajencyjna w prasie, prasowa służba parlamentarna, technika drukarska i grafika, prasa współczesna, publicystyka polska XIX i XX wieku, prawo prasowe i autorskie, seminaria dziennikarskie i publicystyczne, administracja dziennika i kolportaż. Studia w WSD trwały trzy lata, prowadzone w toku trzech kursów rocznych. Uczący się mogli korzystać z WSD jako rzeczywiści słuchacze i wolni słuchacze. Studia były płatne. Od roku szkolnego 1937/1938 dyplomowani absolwenci WSD byli uprawnieni do zajęcia w państwowej służbie cywilnej stanowisk urzędniczych I kategorii.
W czasie II wojny światowej uczelnia nie prowadziła tajnego nauczania.
Po 1945 podjęto próbę reaktywacji WSD. Ostatecznie władze zdecydowały się w jej miejsce powołać Wydział Dziennikarski w Akademii Nauk Politycznych w Warszawie.
Siedziba Szkoła mieściła się w budynku Gimnazjum im. Mikołaja Reja przy placu Małachowskiego 1, od 1936 w wybudowanym na jej potrzeby budynku przy ul. Rozbrat 44a Spis abonentów sieci telefonicznej m.st. Warszawy P.A.S.T. Warszawskiej Sieci Okręg P.P.T.T.