Aleksiej Nikołajewicz Wierstowski (; ur. w Sieliwiorstowie w guberni tambowskiej, zm. w Moskwie) – rosyjski kompozytor.
Życiorys Był potomkiem polskiej rodziny szlacheckiej o tradycjach muzycznych, jego ojciec posiadał bogatą bibliotekę muzyczną i własną orkiestrę pańszczyźnianą. W młodości uczył się gry na fortepianie, mając 8 lat po raz pierwszy wystąpił publicznie. W latach 1816–1817 uczył się w Instytucie Korpusu Inżynierów Komunikacji w Petersburgu, następnie przeszedł do służby państwowej. Pobierał lekcje fortepianu u Johanna Heinricha Millera, Daniela Steibelta i Johna Fielda, skrzypiec u Ludwiga Maurera i Franza Böhma oraz śpiewu u Tarquiniego. Jako kompozytor zadebiutował w 1817 roku, pisząc muzykę do wodewilu Sientimientalnyj pomieszczik w stiepnoj dieriewnie. W latach 1817–1831 we współpracy z czołowymi literatami napisał ponad 35 oper, przyjaźnił się z Aleksandrem Puszkinem. W 1823 roku wyjechał do Moskwy i podjął pracę w urzędzie generał-gubernatora Dmitrija Golicyna, następnie objął stanowisko dyrektora muzyki (1825), inspektora repertuaru (1830) i dyrektora moskiewskiego oddziału teatrów carskich (1848). Przyczynił się do podniesienia poziomu teatrów moskiewskich i ich profesjonalizacji.