Okres okupacji niemieckiej spędziła w Warszawie. Recytowała w kawiarniach, grała w teatrzykach jawnych: Figaro, Maska, Niebieski Motyl, Komedia, Nowości. Należała do Armii Krajowej. Po upadku powstania warszawskiego została wywieziona do obozu jenieckiego w Zeithain, brała tam udział w przedstawieniach organizowanych przez Ziemowita Karpińskiego. Po ucieczce z obozu występowała w teatrach żołnierskich: angielskim teatrze XXX Korpusu 8 Armii i Teatrze Polowym 2 Korpusu Polskiego pod kierunkiem Kazimierza Krukowskiego we Włoszech, a następnie w Wielkiej Brytanii.
W 1947 wróciła do Polski. W sezonach 1947/48–1948/49 była aktorką Teatru Śląskiego w Katowicach, następnie w latach w 1949–52 Teatru Narodowego w Warszawie. Od sezonu 1953/54 do roku 1956 w występowała w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku. Od końca 1956 aż do śmierci grała ponownie w Teatrze Śląskim w Katowicach. Na deskach tego teatru 30 stycznia 1960 obchodziła jubileusz trzydziestopięciolecia pracy artystycznej.
Życie prywatne Była żoną aktora Lecha Owrona-Przyłuskiego. mały|Grób Haliny Cieszkowskiej na cmentarzu przy ul.