Jesienią 1921, w związku z przejściem wojska na stopę pokojową, dywizjon w którym pełnił służbę został wcielony do 8 Pułku Artylerii Ciężkiej, a wiosną następnego roku przeniesiony z Grudziądza do Siedlc i włączony w skład 9 Pułku Artylerii Ciężkiej. Jako oficer 8 pac został 3 maja 1922 zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 350. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W pułku w Siedlcach służył do 1924, po czym został przydzielony do Obozu Szkolnego Artylerii w Toruniu, w którym wykładał przedmiot gazoznawstwo.
12 kwietnia 1927 został mianowany na stopień majora ze starszeństwem z 1 stycznia 1927 i 63. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W czerwcu tego roku został przeniesiony z CWArt. do 29 Pułku Artylerii Polowej w Grodnie na stanowisko dowódcy I dywizjonu. W marcu 1930 został przesunięty na stanowisko kwatermistrza, a w grudniu 1932 ponownie przesunięty na stanowisko dowódcy I dyonu. W 1936 został przeniesiony do 6 Pułku Artylerii Lekkiej w Krakowie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. Na stopień podpułkownika został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1937 i 6. lokatą w korpusie oficerów artylerii.