Około 11:15, idący w awangardzie 6 pułk ułanów, wsparty ogniem plutonu 2 baterii 1 dywizjonu artylerii konnej, ruszył do ataku na obsadzoną przez oddziały 24 Dywizji Strzelców wieś Kłębówka i nasyp toru kolejowego Kłębówka – Zasław. 3 szwadron rotmistrza Kazimierza Grocholskiego po wyjściu ze Szczurowiec zajął nakazane wzgórze i maszerował rozwinięty w tyralierze w kierunku północnym po zachodniej stronie drogi. W tym czasie 2 szwadron z rotmistrzem Witoldem Cieślińskim szarżował na skrzydło umocnionej pozycji nieprzyjaciela, działając na wschodniej stronie drogi. 1 szwadron pod dowództwem rotmistrza Eugeniusza Kownackiego działał bardziej na zachód od spieszonego 3 szwadronu. Dwa plutony 4 szwadronu i pluton karabinów maszynowych ubezpieczały baterię artylerii konnej, która wspierała 3 szwadron. Po wykonaniu zadania bliższego 3 szwadron dosiadł koni i szarżował w ślad za 2 szwadronem. Pojawienie się polskich ułanów wywołało zamieszanie wśród czerwonoarmistów zajmujących stanowiska za torem kolejowym, a szarża zakończyła się rozbiciem nieprzyjaciela po krótkiej walce wręcz. Część sowieckich strzelców poddała się, a cześć wycofała do pobliskiego lasu.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bitwa pod Zasławiem (1920) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.