Pearson mówił kilkoma językami europejskimi, zbierał grzyby w Hiszpanii i Portugalii (na temat których napisał krótkie artykuły), był aktywnym członkiem Société mycologique de France i przypisywano mu wprowadzenie nowych, kontynentalnych pomysłów dotyczących nowoczesnej taksonomii pieczarniaków do Wielkiej Brytanii. W 1948 roku został zaproszony do zbadania grzybów w Afryce Południowej, w wyniku czego opublikował szereg nowych gatunków. Jego ostatnie prace były serią kluczy do brytyjskich rodzajów pieczarniaków, z których kilka zostało opublikowanych pośmiertnie przez jego przyjaciela i kolegę mykologa P.D. Ortona. Pearson został wybrany na prezesa Brytyjskiego Towarzystwa Mykologicznego w 1931 r. i ponownie w 1952 r. Był także przewodniczącym Związku Przyrodników Yorkshire w 1946 r. i członkiem Towarzystwa Linneuszowskiego.
Opisał kilka nowych gatunków grzybów. W naukowych nazwach opisanych przez niego taksonów dodawany jest standardowy skrót jego nazwiska A. Pearson. Co najmniej osiem gatunków grzybów zostało nazwanych jego imieniem, w tym Cortinarius pearsonii, Paullicorticium pearsonii i Squamanita pearsonii.
Przypisy P. D. Orton. Arthur Anselm Pearson. Transactions of the British Mycological Society, 1954, 37: 321–323
Kategoria:Ludzie urodzeni w Londynie Kategoria:Brytyjscy mykolodzy Kategoria:Urodzeni w 1874 Kategoria:Zmarli w 1954