Po pogrzebie Szesnaście lat później, jej siostra św. Seksburga, która przejęła po niej funkcję ksieni, zdecydowała się na ekshumację i przeniesienie szczątków siostry do kościoła. Według relacji św. Bedy Czcigodnego, który przeprowadził szczegółowe rozmowy ze świadkami ekshumacji (m.in. biskupem Wilfrydem i lekarzem Cynefridem, który był też przy jej śmierci), ciało Edetrudy było całkowicie wolne od rozkładu, a zmarła sprawiała wrażenie jakby zasnęła. Także chusty, w które ją owinięto przed pogrzebem, wyglądały jakby były całkiem świeże. Wprawiło to obecnych w wielkie zdumienie, gdyż otwierając trumnę spodziewali się znaleźć kości.
Ciało świętej złożone na powrót do trumny, przeniesiono do kościoła przy opactwie. Później pochowano tam też jej siostrę Seksburgę, drugą siostrę Witburgę oraz córkę Seksburgi, Ermenildę. W 1106 roku całą czwórkę pochowano obok ołtarza głównego nowego kościoła.
Podczas reformacji anglikańskiej, zgodnie z dekretem króla Henryka VIII, relikwie świętych rozrzucono, a miejsce ich spoczynku zdewastowano.