Michigan Central zaproponował budowę tunelu pod rzeką przy wsparciu swoich odpowiedników w Great Western Railway. Budowa rozpoczęła się w 1871 roku i trwała aż do awarii urządzeń wentylacyjnych w 1872 roku; praca została wkrótce porzucona. Rok później zwrócono uwagę na alternatywę budowy mostu kolejowego nad rzeką. Korpus Inżynieryjny Armii Stanów Zjednoczonych zlecił zbadanie mostu na rzece Detroit. Dyskusje trwały przez pozostałą część dekady bez skutku; most na rzece Detroit nie został zatwierdzony. Kongres USA zażądał nowego badania mostu w 1889 roku, ale most nie został zatwierdzony. Gdy Michigan Central zbudował Detroit River Tunnel w latach 1909–1910, aby przewozić pociągi pod rzeką. Ten tunel był korzystny dla kolei Michigan Central i Great Western, ale Canada Southern Railway i inne linie nadal preferowały most nad rzeką. Plany budowy mostu wznowiono w 1919 r., aby uczcić koniec I wojny światowej. Jednak ani prowincja Ontario, ani stan Michigan nie chciały finansować przeprawy przez rzekę. Po utworzeniu firmy pomostowej projekt wpadł w kłopoty, gdy finansista z Toronto zatrudniony do sprzedaży swoich papierów wartościowych zamiast tego sprzeniewierzył pieniądze i uciekł. Wspomagacze mostów zwrócili się do nowojorczyka Josepha A. Bowera, biznesmena specjalizującego się w ratowaniu źle zarządzanych firm.