Osobliwości Ok. 300 m na północny zachód od dieriewni, na prawym brzegu rzeki Olszy znajduje się piaszczyste wzgórze, które w starożytności było okresowo wykorzystywane jako miejsce osadnictwa plemion mezolitu, neolitu i brązu. Potwierdzają to znaleziska: kawałki obrobionego krzemienia i fragmenty ceramiki. W epoce żelaza w północnej części grzebietu zbudowano osadę w kształcie wydłużonego owalu o wymiarach 48 x 23 m. Wokół zbudowano wał o wysokości do 1 m i szerokości do 8 m, na zewnątrz którego znajdował się rów, zachowany po stronie południowej i północnej. Głębokość rowu dochodziła do 1,5 m, a szerokość do 7 m. Dodatkowo istniał drugi wał pierścieniowy, miejscami o wysokości do 1,1 m i szerokości do 7 m. Miejsce to zostało zbadane w latach dwudziestych XX wieku oraz w latach 1959-60. Ustalono, że osada była miejscem osadnictwa w pewnych okresach między VI wiekiem p.n.e. i III wiekiem naszej ery. Znaleziono tam pozostałości starożytnych budowli z połowy I tysiąclecia p.n.e. w postaci długich konstrukcji pierścieniowej, a wzniesiony wówczas szyb zawierał starannie ułożoną darń. W ostatnim okresie istnienia osady istniały niewielkie zabudowy naziemne z kamiennymi paleniskami, w tym czasie wzniesiono II wał okrężny. Ponadto znaleziono pozostałości specjalnego pomieszczenia związanego z odlewem z brązu.