W wydanym w 1967 r. przez ośrodek w Felicjanowie Brewiarzyku Mariawickim, we wstępie do Mszy świętej ludowej napisano: Msza święta ludowa jest tak dawna, jak dawne jest chrześcijaństwo, jak to widać z Dziejów Apostolskich (2, 46). Jest ona pierwotną formą Ofiary Mszy św., takiej samej, jaką odprawił pierwszy raz Sam Pan Jezus na Ostatniej Wieczerzy. W jaki sposób Pan Jezus odprawił pierwszą Mszę św. w Wieczerniku, opisali Ewangeliści, każdy na swój sposób, ale na jedno się wszyscy zgadzają, że Pan Jezus, wziąwszy w Swe ręce chleb (pszenny, niekwaszony), przemienił go w Ciało Swoje tymi słowy: „To jest Ciało Moje”, a następnie, wziąwszy kielich z winem w Swe ręce, przemienił to wino w Krew Swoją tymi słowy: „To jest Krew Moja”. Oto istotnie niezbędna formuła do przemiany, czyli do przeistoczenia chleba i wina w Ciało i Krew Chrystusową. Inne słowa Chrystusa Pana, wypowiedziane przy Konsekracji na Ostatniej Wieczerzy, nie są istotne, lecz wyjaśniają znaczenie tej Boskiej OfiaryBrewiarzyk Mariawicki dla czcicieli Przenajświętszego Sakramentu, Felicjanów 1967, s. 42..