Z map wynika, że tereny te miały pofałdowany charakter; wznosiły się na nich niewysokie pagóry, trafiały się zapadliska i niewielkie stawy; różnica wzniesień wynosiła ok. 4,5 metrana rosyjskiej mapie z końca XIX wieku najniższy punkt, o wysokości 30,5 metra, znajdował się na rogu Żytniej i Okopowej. Najwyższy punkt, o wysokości 35 metrów, znajdował się na wzgórku we wschodniej części kwartału, mapa historyczna oznaczona jako "1897" na witrynie miasta Warszawa. Na kilku działkach stały odosobnione budynki, w przeważającej części drewniane. Niektóre z nich miały charakter przemysłowy; na północ od Żytniej stało kilka zakładów garbarskich, na południe od Leszna na niewielkim wzniesieniu pracował wiatrak, znany jako „młyn Szmyta”, a jeszcze dalej, między Lesznem a Ogrodową, funkcjonował późniejszy browar Hermana JungaPrzewodnik Warszawski, Warszawa 1869, s. 229.. Nieco wyjątkowy charakter miała działka między ulicami Żytnią i Leszno, która przylegała do biegnącej od wewnątrz wzdłuż Okopów Lubomirskiego drogi podwalnej. Jeszcze w czasach stanisławowskich teren ten kupił królewski tapicer Urban ForestierW okolicach roku 1776 Urban Forestier skupił rozdrobnione place po parzystej stronie Leszna, m.in. od Dwernickiego, które z kolei otrzymał je od dziedzica Leszna, Józefa Potockiego.