Życiowym osiągnięciem Tuganowa była Inspiratsioon (1975), relacja z Festiwalu Piosenki Estońskiej, łącząca metodę dokumentalno-animowaną i uznawana za wpływowy manifest kultury estońskiej w ZSRR epoki breżniewowskiej. Kontrapunktem dla ukierunkowanej na dzieci wytwórni Nukufilm była twórczość Reina Raamata, autora animacji dla dorosłych takich jak Lend (1973), Värvilind (1974) i Rüblik (1975), wzorowanych na dokonaniach zagrzebskiej szkoły animacji. Najbardziej cenione były tworzone przez Raamata w latach 80. filmy Suur Tõll (1980) i Põrgu (1983). Z uznaniem spotkały się także m.in. pop-artowe kreskówki Avo Paistika (Kolorowe ołówki, 1973), wyrafinowane awangardowe eksperymenty Priita Pärna (Śniadanie na trawie, 1987) oraz inspirowane nordycką kulturą dzieła Riho Unta i Hardi Volmera (Sõda, 1987).