Ewa Mazierska pisała, że wspomniane filmy „przedstawiają rosyjską i radziecką kolonizację Estonii, jednoczesne próby podboju kraju przez Zachód, estoński opór wobec rosyjskiej/sowieckiej presji poprzez przejęcie elementów kultury zachodniej lub równoważenie nacisków ze Wschodu i Zachodu w procesie kształtowania odrębnej tożsamości narodowej”. Inny wariant estońskiego kina w granicach niepodległego państwa reprezentowały postmodernistyczne filmy obyczajowe, np. Ristumine peateega (1999) Arko Okka, Täna öösel me ei maga (2004) Ilmara Taski. Największy sukces artystyczny odniósł Veiko Õunpuu nagradzanymi filmami Jesienny bal (2007) i Kuszenie świętego Tõnu (2009).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Kinematografia w Estonii