„Lun Lì Daoyuan “Shuijingzhu” de diming xue gongxian” „论郦道元 《水经注》的地名学贡献” [O wkładzie w toponomastykę „Komentarza do Księgi Wód” Li Daoyuana]. W: 地理研究 [Badania geograficzne] 17, 2, 193-200.. W momencie powstania było to pierwsze dzieło z dziedziny toponomastyki, które podało więcej niż tysiąc wyjaśnień etymologicznychHua Linfu 华林甫 2002. Zhongguo diming xue shi kao lun中国地名学史考论 [Badania nad historią chińskiej toponomastyki]. Beijing 北京: Shehuikexue wenxian chubanshe 社会科学文献出版社.. Dla porównania, w Shuijing opisano 137 rzek, a całe dzieło miało ok. 10 tysięcy znaków Denecke, Wiebke [&] Wai-Yee Li [&] Xiaofei Tian 2017 (ed.). The Oxford Handbook of Classical Chinese Literature (1000 BCE – 900 CE). Oxford: Oxford University Press.. Treść Li Daoyuan przy pisaniu Shuijngzhu korzystał z ponad 300 źródeł, z których wiele zachowało się jedynie pod postacią fragmentów wykorzystanych w traktacie. Ze względu jednak na niesystematyczny sposób zaznaczania cytatów, co było powszechne w starożytnym piśmiennictwie chińskim, oraz utratę oryginałów wielu źródeł trudno orzec, w których miejscach kończy się cytat, dlatego też nie można dokładnie określić, jak dużą część dzieła stanowią fragmenty przytoczone z innych prac. Jednak to, co wyróżnia dzieło Li Daoyuana, to zawarcie w nim informacji, pozyskanych podczas osobistych podróży autora.