Władysław Dawidajtis (ur. 1 listopada 1885 w Grodnie, zm. 18 sierpnia 1937 w Warszawie) – pułkownik uzbrojenia Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 1 listopada 1885 w Grodnie, w ówczesnej stolicy guberni grodzieńskiej, w rodzinie Gustawa i Karoliny z Wojtulewiczów.. W 1909 ukończył osiem klas gimnazjum w Grodnie.
W czasie I wojny światowej walczył w szeregach rosyjskiej 26 Brygady Artylerii. Awansował na kolejne stopnie: podporucznika, porucznika i sztabskapitana rezerwy.
W grudniu 1919 objął dowództwo 9. baterii, a w styczniu 1920 dowództwo III dywizjonu 113 Pułku Kresowego Artylerii Polowej (7 marca 1920 przemianowany na 18 Pułk Artylerii Polowej). Na czele tego dywizjonu walczył na wojnie z bolszewikami. 15 lipca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu majora, w artylerii, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej.