Przywództwo Bolgera pozostawało zatem bezpieczne, a kiedy jego popularność wzrosła, moment na zmianę przywództwa partyjnego minął.
Kiedy Richardson urodziła dziecko, w Parlamencie miała wydzielony pokój do karmienia piersią (co ciekawe, żłobek powstał tam dopiero w latach 90.)"Sir Robert Still Out in the Cold". The New Zealand Herald. (9 sierpnia 1985). s. 5."How McLay went – Bolger coup staggers Parliament". The Dominion. Lagan, Bernard (27 Marca 1986), s.1..
Minister Finansów Kiedy Partia Narodowa doszła do władzy w 1990, Richardson miała wystarczające poparcie w partii, aby uzyskać tekę ministra finansów. Wiele osób wierzyło, że Partia Narodowa przyjmie bardziej ostrożną, konserwatywną politykę niż radykalny rząd Partii Pracy, jednak po objęciu urzędu nowy rząd stanął w obliczu znacznie gorszej sytuacji fiskalnej i gospodarczej, niż opisywał to dotychczasowy rząd. W szczególności państwowy Bank Nowej Zelandii zażądał dokapitalizowania o wartości wielu milionów dolarów. Prognozowana nadwyżka budżetowa została szybko skorygowana do dużego deficytu budżetowego. Równolegle nowy rząd zapowiedział znaczne cięcia w świadczeniach socjalnych i zrezygnował z obietnicy wyborczej z 1990 roku dotyczącej zniesienia podatku od emerytury.