Cheong Byung-kwon nie przestał śnić o Polsce, lecz udanie się tam na studia w dalszym ciągu było dla niego nieosiągalne. Postanowił więc wyjechać na studia za granicę, jak najbliżej Polski. O tym okresie wyraził się następującymi słowami: „Najbliżej Polski okazał się Berlin, gdzie zgodzono się mnie przyjąć na studia. Miałem wówczas 40 lat i wszyscy dziwili się, co mi strzeliło do głowy. W Niemczech najpierw musiałem uczyć się niemieckiego, a przy okazji znalazłem niemieckie podręczniki do nauki polskiego, więc zacząłem naukę.”
W Berlinie studiował slawistykę, polonistykę oraz historię Europy Środkowej i Wschodniej. Po 1989 roku sytuacja polityczna w Polsce się zmieniła i przyjazd do Polski stał się możliwy. Cheong pracę magisterską napisał na temat twórczości Czesława Miłosza. Doktoryzował się na Uniwersytecie Jagiellońskim rozprawą poświęconą koncepcji studiów polonistycznych w Korei. Tę koncepcję realizował praktycznie, zakładając w 1987 r. Departament Studiów Polskich HUFS. Tak profesor wspomina swoje podróże po Polsce: „Kiedyś jeden z moich polskich przyjaciół wiózł mnie samochodem, gdzieś w okolicach Krakowa. Oglądałem krajobrazy i nagle wydało mi się, że znam to miejsce, że na pewno już tu kiedyś byłem. Poprosiłem, by się zatrzymał.