thumb|Lindisfarne 1991 Lindisfarne – brytyjski zespół wykonujący muzykę folk rockową.
Grupa powstała w 1966 roku w Newcastle. W okresie debiutu posługiwała się różnymi nazwami, m.in. Downtown Function i Brethren. Inspiracji muzycznych szukała zarówno w folklorze Wysp Brytyjskich, jak i w ruchu hippisowskim.
Kariera zespołu Pierwszy skład: Alan Hull - śpiew, gitara i instrumenty klawiszowe,; Ray Jackson - spiew, mandolina, bandżo, harmonijka; Simon Cowe - gitara, mandolina, bandzo, śpiew; Rod Clements - bas, gitara, skrzypce, instrumenty klawiszowe, śpiew; Ray Laidlaw - perkusja. W 1973 r. Hull i Jackson dobrali sobie inny skład zespołu. Pojawili się Kenny Craddock - instrumenty klawiszowe i girara; Charlie Harcourt - gitara; Tommy Duffy - bas i Paul Nichols - perkusja. W 1975 roku grupa zawiesiła działalność. W roku 1978 odrodziła się w pierwotnym składzie. Najbardziej znani są z albumów z lat 70. dwudziestego wieku: "Nicely Out of Tune" (1970), "Fog on the Tyne" (1971), który stał się najlepiej sprzedającym się albumem w Wielkiej Brytanii w 1972 roku, "Dingly Dell" (1972) i "Back and Fourth" (1978). Przebojami były takie utwory jak: Meet Me on the Corner, Lady Eleanor, Run For Home, Fog On The Tyne i We Can Swing TogetherWiesław Weiss - Rock Encyklopedia s. 345.