Przywrócono go po upadku Napoleona i powrocie na tron króla Ferdynanda VII, jednak w archiwum trybunału nie ma śladu wznowienia przez niego realnej działalności (ostatnie odnotowane w tym archiwum procesy wszczęto w roku 1808).

Trybunał w Cuence został ostatecznie zniesiony w marcu 1820.

Organizacja i obszar jurysdykcji W skład trybunału wchodziło przeważnie dwóch inkwizytorów, oskarżyciel (fiscal, często również tytułowany jako „inkwizytor fiscal”), oraz personel pomocniczy. Na prowincji trybunał reprezentowany był przez komisarzy, nadto korzystał ze wsparcia świeckich zauszników zwanych familiares. Zausznicy posiadali szereg przywilejów (zwolnienie z podatków, prawo noszenia broni, wyłącznie spod jurysdykcji innych sądów niż inkwizycja).

Obszar jurysdykcji trybunału obejmował początkowo (1489-1499 i 1510-1522) jedynie diecezję Cuenci i przeorat Ucles. Od 1522 podlegała mu także diecezja Siguenzy (z którą już wcześniej, w latach 1499–1506 tworzyła jeden okręg inkwizytorski z siedzibą w Siguenzy).