W czasie II wojny światowej pozostawał w opozycji, dystansował się także od zdominowanego przez komunistów Frontu Ojczyźnianego. 8 sierpnia 1944 na prośbę Iwana Bagrianowa udał się z misją dyplomatyczną do Turcji, gdzie spotkał się z dyplomatą brytyjskim, z którym negocjował warunki wycofania się Bułgarii z działań wojennych. Pod koniec sierpnia 1944 wyjechał do Kairu próbując bezskutecznie podjąć negocjacje z Aliantami. thumb|240px|Tablica pamiątkowa na domu, w którym mieszkał Moszanow Po przejęciu władzy przez komunistów został zatrzymany jako działacz Partii Demokratycznej. W 1947 został internowany w Tyrgowiszte, a w kwietniu 1954 stanął przed sądem i został skazany na 40 miesięcy więzienia. W 1955 wyrok został podwyższony do 12 lat więzienia. Karę odbywał w obozie Belene. Więzienie opuścił w 1959. Zmarł w 1975 w Sofii.
Był żonaty (żona Marija), miał sześcioro dzieci.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci uczelni we Francji Kategoria:Bułgarscy ministrowie finansów Kategoria:Bułgarscy ministrowie gospodarki Kategoria:Bułgarscy prawnicy Kategoria:Bułgarskie ofiary prześladowań komunistycznych 1944–1991 Kategoria:Deputowani do Bułgarskiego Zgromadzenia Narodowego Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Carstwo Bułgarii) Kategoria:Urodzeni w 1892 Kategoria:Zmarli w 1975