– japoński pisarz, pierwszy laureat Nagrody im. Akutagawy.
Biografia Tatsuzō Ishikawa urodził się 2 lipca 1905 w Yokote, w prefekturze Akita. Jego ojciec był nauczycielem. Studiował na wydziale literatury Uniwersytetu Waseda, ale nie ukończył uczelni. W 1930 roku wyemigrował do Brazylii, gdzie przez miesiąc pracował na plantacji kawy w Santa Rosa niedaleko São Paulo. Kolejny miesiąc spędził w mieście, a następnie wrócił do Japonii. Na podstawie swoich doświadczeń, w 1935 roku opublikował powieść zatytułowaną Sōbō (Zwykli ludzie), za którą, jako pierwszy, został laureatem Nagrody im. Akutagawy. W stylu publicystycznym opisał życie biednych japońskich imigrantów w latach trzydziestych XX wieku w Brazylii.
29 grudnia 1937 został wysłany przez redakcję czasopisma literackiego „Chūō Kōron” jako reporter wojenny w celu spisania japońskich dokonań wojskowych w Chinach. Około 8 stycznia 1938 przebył do Nankinu, niedawno zajętej stolicy nacjonalistycznych Chin. Ishikawa spędził osiem dni w mieście, rozmawiając głównie z japońskimi żołnierzami piechoty, po czym wrócił do Japonii i ukończył rękopis Ikite iru heitai w zaledwie 11 dni. Relacja została opublikowana w lutowym i marcowym wydaniu „Chūō Kōron”. Utwór jest oskarżeniem, nie tylko wobec postępowania japońskiej armii w Chinach, ale także samej wojny.