Nie zmienia tego fakt, iż ustanowienie produkcji niebiesko-białej porcelany w Jingdezhen byłoby niemożliwe, gdyby nie wcześniejsze osiągnięcia ceramików z Cizhou i Jizhou, którzy wprowadzili i udoskonalili nowe technologie podszkliwnego malowania i kaligrafii. Upadek dynastii Song i ustanowienie nowej dynastii Yuan wiązał się z upadkiem dawnych centrów produkcji i sądzi się iż wielu tamtejszych rzemieślników przeniosło się do Jingdezhen, przynosząc ze sobą znajomość technologii. Rozpoczęcie produkcji niebiesko-białej porcelany w Jingdezhen „było bardzo ważnym wydarzeniem w historii chińskiej ceramiki i punktem zwrotnym w przejściu od dekoracji jednobarwnej do rysowanej dekoracji barwnej”.
Mongolscy cesarze dynastii Yuan preferowali białą porcelanę, zaś jej odmiana niebiesko-biała była uważana przez literatów za wulgarną. Czasami była używana w świątyniach i przy pochówkach, jednak w mongolskiej stolicy, Dadu (dzis. Pekin), odnaleziono tylko jedną jej sztukę. Nowy rodzaj porcelany był zatem przede wszystkim towarem eksportowym i mongolscy władcy traktowali go właściwie wyłącznie jako źródło nowych dochodów.