O charakterze obronnym świadczy również lokalizacja wzgórza na podmokłym terenie, na południowym brzegu rzeki Bierawki.
W 2014 roku na wzgórzu przeprowadzono archeologiczne badania powierzchniowe oraz badania magnetyczne i elektrooporowe, które potwierdziły prawdopodobną lokalizację w tym miejscu gródka stożkowatego. Ze względu na późniejsze wybudowanie na szczycie kopca kaplicy z mauzoleum, nie udało się znaleźć pozostałości ewentualnej rezydencji rycerskiej. W czasie badań znaleziono również liczne fragmenty ceramiki późnośredniowiecznej, które obecnie znajdują się w Muzeum Górnośląskim w Bytomiu.
Opis thumb|Sklepienie kaplicy|alt= zdjęcie przedstawia fragment sklepienia kaplicy. Widoczne są krzyżujące się żebra oraz okrągły zwornik. Pod łukami sklepienia fragmenty bardzo zniszczonych malowideł. Kaplica ulokowana jest na wzgórzu (tzw. Wzgórze Lukasów), przy drodze prowadzącej do kościoła. Wybudowana została z ciosów piaskowca, w stylu neogotyckim. Kaplica jest niewielka, na planie prostokąta. Wnętrze jednoprzestrzenne, nakryte zostało sklepieniem krzyżowo-żebrowym. W fasadzie umieszczono ostrołukowy, profilowany portal, w nim drewniane drzwi z nadświetlem, zabezpieczone kratą. Ściany wewnątrz kaplicy ozdabiają malowidła wykonane w latach 50. XX wieku przez miejscowego artystę Józefa Marka.