SławinaHelmold, Tł.: Jan Papłoński: Helmolda Kronika Sławiańska z XII wieku. Warszawa: K. Kowalewski, 1862, s. 87. lub SławienaAndrzej Michałek: Słowianie Zachodni. Jak kształtowały się państwa narodowe?. Warszawa: Bellona, 2013. (łac. Slavina) – księżna obodrzycka, żona dwóch książąt obodrzyckich: Kruta i Henryka.
Życiorys Sławinę znana jest właściwie z jednego źródła – kronikarza Helmolda. Żyła ona na przełomie XI i XII stulecia.
Gdy Krut opadł na siłach skutkiem starości, Obodryci zostali kilkukrotnie zaatakowani przez pretendenta do tronu, syna zamordowanego księcia Gotszalka, Henryka, popieranego przez Danię i Saksonię. Krut próbował się z nim porozumieć, dzieląc się władzą. Jednak według kronikarza jej mąż dybał na życie Henryka, ale ten unikał zasadzek dzięki pozyskaniu żony Kruta. Kronika Słowian następująco opisuje te wydarzenia: Albowiem pani Sławina, żona Kruta, często go przestrzegała i uprzedzała o zgotowanych nań zasadzkach. W końcu zniechęcona do męża - starca zapragnęła, jeśli to możliwe, wyjść za mąż za Henryka. Przeto za namową tejże kobiety Henryk zaprosił Kurta na ucztę. A kiedy gość nadużywszy alkoholu opuszczał w nietrzeźwym stanie dom, w którym ucztował, pewien Duńczyk uderzył go siekierą i jednym ciosem odciął głowę.