W tym czasie marszałek Davout i jego III Korpus zajęli Barczewo i osłaniali od wschodu Soulta napierającego od strony Dywit na przeprawę w Barkwedzie. Korpusy Neya i Augereau czekały w odwodzie. Sam Napoleon i jego Gwardia Cesarska znajdowali się w Olsztynie, dzięki czemu kontrolowali mosty w tym mieście i mogli manewrować po obu stronach Łyny. Po południu cesarz przybył do Gutkowa, skąd z wieży kościelnej obserwował działania wojsk na równinie między Olsztynem a Jonkowem.
Główne siły rosyjskie pod wodzą Bennigsena stacjonowały w Jonkowie i tam miały oczekiwać na nadejście oddziałów Bagrationa i sprzymierzonych Prusaków von L’Estocqa. W Mątkach znajdowała się 14-ta dywizja pod dowództwem młodego Nikołaja Kamienskiego, który zastąpił poległego pod Morągiem generała von Anrepa. Kamienski miał za zadanie ochronić strategiczną drogę na Miłakowo i przeprawę w Barkwedzie, których utrzymanie było kluczowe do udanego odwrotu reszty armii. Dywizja Kamienskiego miała też uniemożliwić Francuzom przejście po zamarzniętej Łynie na odcinku Żurawno – Kajny – Barkweda.