7 października 1921 w stopniu podporucznika powrócił wraz z grupą żołnierzy i urzędników 5 Dywizji Syberyjskiej do niepodległej już II Rzeczypospolitej, po czym trafił do obozu izolacyjnego w Dęblinie (wśród wracających był m.in. kpt. dr Ludwik Waniek). Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany na stopień porucznika rezerwy piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923, 1924 był przydzielony jako oficer rezerwowy do 40 pułku piechoty w garnizonie Lwów. W 1934 jako porucznik rezerwy był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr VI jako oficer po ukończeniu 40. roku życia i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Stanisławów.
W 1922 został przeniesiony z I Gimnazjum w Przemyślu do II Państwowego Gimnazjum w Stanisławowie Od tego czasu pozostawał tam etatowym nauczycielem i uczył języka łacińskiego, języka greckiego, języka polskiego•. Równolegle w tym czasie nauczał też łaciny w Prywatnym Gimnazjum Żeńskim, prowadzonym przez Zgromadzenie Sióstr Urszulanek•. Po odejściu dyrektora Jana Zakrzewskiego (niegdyś także zesłańca syberyjskiego) w 1931 Stanisław Uchmański został pełniącym obowiązki dyrektora II Państwowego Gimnazjum w Stanisławowie. 3 lutego 1933 został mianowany dyrektorem II Państwowego Gimnazjum im.