W 1998 roku ukazał się dwupłytowy album The K&D Sessions, który przyniósł uznanie obu muzykom. Wydawnictwo odznaczało się oryginalnym wówczas stylem produkcji: przytępione bity, dubowe pogłosy i przestrzenne projekty dźwiękowe. Na drugim krążku znalazły się głównie instrumentalne utwory takich wykonawców jak: Sin, David Holmes, Sofa Surfers i Mama Oliver oraz własny utwór duetu, „Boogie Woogie”. Album ten wywarł znaczący wpływ na eklektyczną, opartą na hip-hopie muzykę downtempo, przeżywającą swój rozkwit w latach 90. XX i na początku XXI wieku.

XXI w. W lutym 2001 roku ukazała się książka o obu muzykach i ich wytwórni G-Stone Recordings. Była to płyta CD z dołączoną książeczką, zawierającą zdjęcia i teksty o wiedeńskiej muzyce elektronicznej.

W 2008 roku duet wydał EP-kę „Shakatakadoodub”.. W 2010 roku ukazała się kompilacja wytwórni G-Stone Recordings, Sixteen F**king Years of G-Stone Recordings.

W wywiadzie udzielonym 28 stycznia 2011 roku Karlowi Fluchowi z dziennika Der Standard obaj muzycy wyjaśnili, dlaczego dotychczas nie wydali albumu studyjnego: