Klucz Kobylański – historyczna nazwa dóbr ziemskich w południowo-wschodniej części ziemi krakowskiej w powiecie bieckim, utworzonych najprawdopodobniej w XIV wieku przez spokrewniony z rodziną Bogoriów ród Grzymalitów z Wielkopolski.
mały|Niebieskim kolorem zaznaczono wsie Klucza Kobylańskiego na mapie Powiatu Bieckiego w 1629 roku Józefa Baruta.|link=Special:FilePath/Mapa_Klucza_Kobylańskiego_2.jpg
Historia rodu właścicieli dóbr do chwili powstania Klucza. Okoliczności powstania Klucza Kobylańskiego Protoplastą rodu Grzymalitów pochodzącego z Pogorzeli na Śląsku i osiadłego w połowie w. XIII w Wielkopolsce był Dzierżek urodzony na początku XII wieku. Miał on syna Przecława, który był łowczym, koniuszym książęcym od 1246, kasztelanem biechowskim od 1252 którego syn, także Przecław, został kasztelanem gnieźnieńskim. Wymieniany jest w orszaku Łokietka w 1306 r., a po raz ostatni w źródłach pojawia się w 1311 roku. Synem Przecława, był kolejny Przecław. Nosił przydomek „z Gułtowa”, położonego w dzisiejszym powiecie poznańskim. Rozpoczął karierę od objęcia w 1348 roku urzędu kasztelana poznańskiego, będąc jednocześnie także starostą kaliskim. Tego ostatniego urzędu został jednak pozbawiony przez Kazimierza Wielkiego, podobnie jak Maciej Borkowic ze starostwa poznańskiego. Doprowadziło to do zawiązania w 1352r.