Sześć lat później nastąpiła nieznana bliżej zamiana Klucza Kobylańskiego, potwierdzona przez króla Kazimierza Wielkiego w dniu 21 października 1364 r. Kamiński uważaA. Kamiński op. cit. str. 404, że cyt. "wtedy zapewne Klucz Kobylański przeszedł z rąk wojewody Przecława i jego żony w posiadanie ich syna Janusza, kanclerza krakowskiego w dwa lata później niewątpliwego już właściciela tych majętności "per ipsum conparatis"."
Ponieważ Janusz Suchywilk był duchownym i nie posiadał własnego potomstwa, dobra Klucza Kobylańskiego oddał swoim bratankom. 28 sierpnia 1366 roku we Włodzimierzu Kazimierz Wielki potwierdził akt podziału i darowiznę dóbr przez Janusza, kanclerza krakowskiego na rzecz swych bratanków Wilczka. Piotra, Mikołaja, Mroczka i Jana pod tym warunkiem zrobionej, aby wsie przez niego zakupione i jego zupełną własnością będące, tylko na męskich potomków przechodziły, a nawet w braku takowych, potomkowie płci żeńskiej nigdy sobie żadnego prawa do spadku rościć nie mogliAkta grodzkie i ziemskie z czasów Rzeczypospolitej Polskiej z archiwum tak zwanego bernardyńskiego we Lwowie T. III Lwów 1872. str 36-37.