G.B.P. została powołana „celem wykonania operacyj przerzutowych dla Armii Krajowej drogą lotniczą”, wyznaczono jako jej początkowe miejsce postoju „Włochy Południowe, a następnie zależnie od wytworzonej sytuacji politycznej i wojennej Sprzymierzonych”. Środkiem realizacji tego celu miała być polska 1586 Eskadra Specjalnego Przeznaczenia oraz „samoloty uzyskane przez Naczelnego Wodza u wojskowych władz anglo-amerykańskich”. Zaopatrzenie dla Armii Krajowej, czyli „materiały wojenne i ekwipunek skoczków” także „materiał specjalny zapotrzebowany przez D-cę AK” miały być przekazywane przez Brytyjczyków, a w przypadkach pilnych lub niemożliwych do zrealizowania przez Brytyjczyków – zakupione przez Szefa Oddziału Specjalnego lub Dowódcę G.B.P. Dotacje pieniężne oraz pocztę dla A.K. dostarczał Oddział VI (Specjalny).
Rozkaz przewidywał w G.B.P. 42 etaty oficerów, 97+1 podoficerów oraz 108 szeregowych.
Struktura organizacyjna G.B.P.:
Dowództwo: Dowódca G.B.P., dwóch oficerów lotnictwa, oficer do zleceń i tłumacz, oficer bezpieczeństwa i wywiadu;