Według relacji Qamila Çeli siły wierne Qamiliemu liczyły w okresie największych sukcesów rebelii ponad 3000 osób. W sierpniu 1914 większość terytorium dzisiejszej Albanii znalazła się pod kontrolą rebeliantów. 1 września 1914 flaga osmańska, używana przez dumbabistów, została wywieszona we Wlorze – mieście, w którym podpisano albańską Deklarację Niepodległości. thumb|240px|Haxhi Qamili po ujęciu przez oddziały serbskie W październiku 1914 do Albanii powrócił Esad Pasza Toptani i podjął próbę przejęcia władzy nad krajem, ale poniósł porażkę w konfrontacji z dumbabistami, a jego pałac w Tiranie został spalony. W południowej Albanii Qamili uznawał władzę religijną greckich duchownych prawosławnych, sprzeciwiając się albanizacji Kościoła.
W 1915 na ziemie albańskie wkroczyły oddziały serbskie, sprzymierzone z Toptanim, i rozbiły siły rebeliantów pod Qukës oraz na przełęczy Qafa e Krrabës. 11 czerwca 1915 Serbowie zajęli Durrës i schwytali przywódców powstania.
Sąd, którego obradom przewodniczył Xhelal Bej Zogu, skazał ich na karę śmierci. Qamili został publicznie powieszony w Durrёs 16 sierpnia 1915.