Poza tym rozproszone stanowiska gatunek ma w północnej Hiszpanii, na Krecie, w Azji rośnie na obszarze od Turcji i Syrii po Iran, w zachodniej Syberii, w Kazachstanie i Sinciangu w zachodnich Chinach.
Jako gatunek introdukowany notowany jest w Irlandii, północnej części Półwyspu Skandynawskiego, w północnej części Rosji, na Islandii, na południowym krańcu Grenlandii i rozległych obszarach Stanów Zjednoczonych i Kanady w Ameryce Północnej, na Nowej Zelandii i na Rosyjskim Dalekim Wschodzie.
W Polsce ma status archeofita. Gatunek występował w całym kraju w rozproszeniu, ale w niektórych regionach miał bardzo liczne stanowiska np. od Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej po Polesie, na Dolnym Śląsku, we wschodniej Wielkopolsce, wzdłuż Doliny Dolnej Wisły i na Równinie Pyrzyckiej. Z kolei bardzo sporadycznie stwierdzany był wzdłuż wybrzeża, na północnym Mazowszu i na Nizinie Północnopodlaskiej. Wciąż uznawany jest za gatunek jeszcze częsty w niektórych regionach, ale opisywany jest też jako ustępujący i nawet narażony na wymarcie.