Wkrótce ze składu odeszli Kowalski i Jasiński, zaś nowym perkusistą został Jerzy Skrzypczyk, a trzecim wokalistą – Seweryn Krajewski (wszyscy trzej byli kolegami z Liceum Muzycznego w Gdańsku.
25 marca 1964 roku muzycy prezentowali się w Gdańsku na imprezie estradowej Studencka Piosenka Miesiąca, gdzie przedstawiano go jako „zespół specjalizujący się w nowoczesnej, młodzieżowej muzyce rozrywkowej, muzyce modnej zresztą, muzyce surfowej”. Latem 1964 roku z Pięciolinii odeszli bracia Tadeusz i Roman Mrozowie, a dołączyli Krzysztof Klenczon i Jerzy Kossela. Zespół zawarł z Estradą umowę na cykl koncertów objazdowych, co stawiało w trudnej sytuacji uczących się w różnego typu szkołach, muzyków, tj. Bernarda Dornowskiego, Henryka Zomerskiego, Jerzego Skrzypczyka, którzy nie mogli na dłużej opuścić murów szkoły.
Wymagania Estrady trudne były do przyjęcia również ze względu na dużą liczbę występów w tygodniu, co groziło całkowitym wyeksploatowaniem sprzętu, gdyż nie uwzględniono czasu niezbędnego na przeglądy techniczne i naprawy. Z tego też względu Kossela, Klenczon, Dornowski i Zomerski (którzy zamiennie używali nazwy „Grupa X”) postanowili odejść z Pięciolinii, do czego doszło w nocy po balu sylwestrowym w Stoczni Gdańskiej (1964/1965).