Ucząc się w gimnazjum w Białej Cerkwi z racji narodowości polskiej, austriackiego obywatelstwa i socjalistycznych przekonań był zagrożony aresztowaniem, wobec czego zbiegł do Lwowa. Został wychowankiem wychowawczego Zakładu Ks. Bosko w Miejscu Piastowym, założonego przez ks. Bronisława Markiewicza. Studiował na uniwersytecie w Imperium Rosyjskim•„Slavica Wratislaviensia” Tom 54-58 z 1991, s. 7.. Od 1903 do 1906 pracował macierzystym Zakładzie Wychowawczym w Miejscu Piastowym jako nauczyciel języka polskiego i historii powszechnej i pełnił funkcję prefekta. W 1906 podjął studia na Uniwersytecie Lwowskim, potem na wydziałach filozoficzno-polonistycznym i slawistycznym, a uzupełniająco studiował językoznawstwo na Uniwersytecie Karola w Pradze.
W dniach 26–28 sierpnia 1911 był uczestnikiem Drugiego Kongresu Mariańskiego Polskiego w Przemyślu, podczas którego został wybrany sekretarzem katolickich związków młodzieży akademickiej i wygłosił referat pt. O pracy społecznej akademików. Był współpracownikiem „Kroniki Powszechnej”. Był członkiem zwyczajnym Towarzystwa Literackiego im. Adama Mickiewicza we Lwowie. 1 lutego 1912 w Miejscu Piastowym żegnał przemową zmarłego ks. B. Markiewicza podczas jego pogrzebu.