Katedra w Tuluzie (właściwie Archikatedra pw. św. Szczepana, fr. Cathédrale Saint-Étienne de Toulouse) – rzymskokatolicka archikatedra w Tuluzie, w regionie Oksytania.
Historia Pierwszy kościół na miejscu obecnej katedry wzniósł w V wieku św. Saturnin. W 844 roku świątynia została podniesiona do rangi katedry. Pierwotnie kościół miał trzy nawy, które na początku XIII wieku złączono w jedną poprzez zburzenie filarów i zbudowanie nowego sklepienia. Z tamtego kościoła zachowały się jedynie trzy przęsła nawy.
W 1270 roku Bertrand de l'Isle-Jourdain został mianowany przez papieża Klemensa IV biskupem Tuluzy. Już w pierwszym roku sprawowania urzędu rozpoczął rozbudowę katedry. Zaczęła się budowa nowej, trójnawowej części świątyni. Prace budowlane znacznie spowolniła śmierć Bertranda w 1286 roku. W 1317 roku biskupstwo zostało podniesione do rangi archidiecezji.
W pierwszej połowie XIV wieku sklepiono kaplice oraz obejście, w 1518 roku wzniesiono zakrystię. Arcybiskup Jean d'Orléans zwiększył przypory w celu podwyższenia sklepienia. Planował również budowę transeptu, która została przerwana i nigdy nie wznowiona przez śmierć Jeana. W 1592 roku ukończono budowę i konsekrowano katedrę.