Neobisium crassifemoratum – gatunek zaleszczotka z rodziny Neobisiidae. Zamieszkuje zachodnią część Palearktyki, od środkowo-zachodniej części Europy po Zakaukazie.

Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1928 roku przez Maxa Beiera pod nazwą Obisium crassifemoratum. Jako miejsce typowe wskazano Masyw Retezat w Rumunii. W 1932 roku gatunek przeniesiony został przez Beiera do podrodzaju nominatywnego rodzaju Neobisium. W 1984 roku Božidar P. M. Ćurčić opisał z Zurnabadu Neobisium concolor, jednak nazwę tę zsynonimizowali z N. crassifemoratum Wolfgang Schawaller i Selwin Daszdamirow w 1992 roku.

Morfologia Zaleszczotek ten ma niepodzielone tergity i sternity oraz wszystkie cztery pary odnóży krocznych pozbawione kolców na biodrach oraz zwieńczone dwuczłonowymi, podzielonymi na metatarsus i telotarsus stopami. Na prosomie (głowotułowiu) występują dwie pary oczu zaopatrzonych w soczewki. Szczękoczułki zwieńczone są szczypcami; ich palec ruchomy ma kilka ząbków i nie występuje na nim rozgałęziona galea; szczecinka galealna osadzona jest przedśrodkowo. Szczękoczułki zaopatrzone są w rallum, którego pierwsze dwie lub trzy blaszki są na przedzie drobno ząbkowane. Nogogłaszczki zaopatrzone są w szczypce, na których palcach znajdują się ujścia gruczołów jadowych;