„Klon” (《枫》Fēng) z 1979 r. autorstwa Zheng Yi (郑义) – utwór traktujący o dwojgu bliskich sobie ludzi, którzy znaleźli się po przeciwnych stronach walczących frakcji Czerwonej Gwardii; „Po tamtej stronie rzeki” (《在小河那边》Zài xiǎohé nàbian) z 1979 r. autorstwa Kong Jieshenga (孔捷生) – opowiadanie podejmujące temat separacji członków rodziny w czasie rewolucji kulturalnej, która w przypadku bohaterów doprowadziła do przypadkowego związku miłosnego rodzeństwa; „Motyl” (《蝴蝶》Húdié) z 1980 r. autorstwa Wang Menga – częściowo autobiograficzne opowiadanie, którego bohater znajduje się w stanie konfliktu wewnętrznego między ideałami rewolucyjnymi a dylematami moralnymi; „Połowa mężczyzny jest kobietą” (《男人的一半是女人》Nánrén de yībàn shì nǚrén) z 1985 r. autorstwa Zhang Xianlianga – na pół autobiograficzna historia mężczyzny, którego stan fizyczny i psychiczny został głęboko zmieniony przez pracę na obszarach wiejskich, powodując problemy małżeńskie.
Odbiór i krytyka Literatura ran i blizn wywarła niezaprzeczalny wpływ na społeczeństwo Chin w pierwszej fazie liberalizacji po 1976 roku, stanowiąc najwcześniejszą przestrzeń do wyrażenia otwartej krytyki wobec wydarzeń rewolucji kulturalnej.