Ilmari Henrik Reinhold Krohn (ur. 8 listopada 1867 w Helsinkach, zm. 25 kwietnia 1960 tamże) – fiński kompozytor i muzykolog.
Życiorys W latach 1885–1886 uczył się w Helsinkach u Richarda Faltina (fortepian, organy, kompozycja, teoria muzyki). Od 1886 do 1890 roku kształcił się w konserwatorium w Lipsku u Gustava Schrecka. W 1894 roku uzyskał stopień magistra na Uniwersytecie Helsińskim, tamże w 1900 roku obronił doktorat na podstawie pracy Über die Art und Entstehung der geistlichen Volksmelodien in Finnland. W 1909 roku odbył w Weimarze kurs instrumentacji u Waldemara von Bausznerna. Był wykładowcą w Instytucie Muzycznym w Helsinkach (1900–1901, 1905, 1907, 1914–1916), szkole orkiestry filharmonicznej (1900–1901, 1904–1914), na Uniwersytecie Helsińskim (1900–1935) oraz w Instytucie Muzyki Kościelnej (1923–1930, 1933–1944). Członek Fińskiej Akademii Nauk (1922) oraz szwedzkiej Królewskiej Akademii Muzycznej (1926). W 1955 roku otrzymał doktorat honoris causa Uniwersytetu Helsińskiego.